10حرکت برای تقویت زانو و جلوگیری از آرتروز

10حرکت برای تقویت زانو و جلوگیری از آرتروز
۱ ) محکم کردن زانو :
بنشینید و پاها را مقابل خود دراز کنید . زانوی خود را هرچه محکم‌تر راست کنید، آن را به زمین فشار دهید و هم‌زمان پا را از مچ به سمت خود بکشید . زانو را تا پنج شماره راست نگه دارید ، سپس آن را کاملا شل کنید ( سه بار در روز هر بار ده مرتبه ).
۲ ) محکم کردن زانـو در حالت ایستاده یا نشسته :
بایـد این تمرین آرتروز زانو را در فعالیت‌های روزمـره خود بگنجانید . بـرای مثال هنگامی ‌که بـرای مدتی طولانی نشسته‌ اید به دفعات زانوی خود را راست کنید.
۳ ) محکم کردن زانـو با حمایـت پـاشنـه :
بنـشیـنـیـد و پاها را در مقابل خود دراز کنیـد . جسمی ( مانند حوله‌ای تا شده یا یک تکه چوب به ارتفاع پنج سانتی‌متر ) را زیـر پـاشنـه خود قرار دهیـد ، عضلات ران را سفت کنـیـد و انگشتان را از مچ پا به سمت خود بکشید . تا ده بشمارید ، سپس عضلات را شل کنید و این تمرین را حداقل دو بار در روز و هر بــار ده مرتـبـه انجام دهید .
۴ ) بالا بردن پا در وضعیت کشیده :
بنشینید و پاها را راست کنید . در حالی که زانو را در وضعیت کشیده قفل کرده‌ایـد ، پای آسیـب دیـده را بالا ببرید ، سپس تا نزدیکی زمین پایـیـن بیاوریـد . این تمرین را به‌صورت متوالی و سریع ده بار انجام دهید و سعی کنید به سی بار برسانید .
۵ ) بالا بردن پا با وزنه :
بنشینید و پاهای خود را راست کنید. وزنه‌ای روی مچ پا قرار دهید،‌ پاها را در همان حالت راست بودن بالا ببرید و سپس به آرامی ‌پاییـن بیاوریـد . بـرای شروع ، وزنه نباید از یک کیلوگرم بیشتر باشد وزنه را به‌ تدریج سنگین‌تر کنید . مراقب باشید که زانو در وضعیت کشیده باشد. تمرین را با پنج بار شروع کنید و به‌تدریج به پنج سری ده‌تایی برسانید .
۶ ) چرخش مفصل ران :
بنشینید و مفصل پاهای خود را راست کنید. در حالی که زانو را در همان وضعیـت کشیـده قفل کرده‌ایـد پـا را بالا ببـریـد و دایره‌هایی را با پای خود در فضا به ‌سرعت رسم کنید و آن را به سه سری ده‌تایی برسانید . این تمرین را با افزودن وزنه به مچ پا انجام دهید.
۷ ) حرکت الفبا :
بنشینـیـد و پاها را راست کنید ، در حالی که زانو را صاف نگه داشته‌اید پا را بالا ببـریـد و بدون توقف حروف الفبا را در فضا بنویسیـد . وقتی این تمریـن برایتـان آسان شد ، آن را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید.
۸ ) بالا بردن پا در وضعیت نشسته :
بنشینید و پاها را راست کنید. در حالی که زانو را در وضعیت کشیده قفل کرده‌اید ، پا را بالا ببرید‌. به صورت عرضی آن را به یک سو ببرید و به آرامی ‌به سمت مرکز برگردانید و آن گاه به نرمی ‌پایین بیاورید . ایـن حرکت را با هر پا پنج بار تکرار کنید و به تدریج به سه سری ده‌تایی برسانید ؛‌ سپس این تمرین را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید.
۹ ) دور کردن مفصل ران :
به پهلو بخوابـیـد ، به نحوی که پـای آسیب دیـده بالا قرار گیـرد . زانـو را راست نگه دارید و پا را از زانو بالا ببرید ، تا سه بشمارید و سپس به آرامی ‌پایین بیاورید. با پنج بار شروع کنید ، به ‌تدریج تعداد تمرین به سه سری ده‌تایی برسانید و سپس با افزودن وزنه به مچ پا آن را ادامه دهید.
۱۰ ) بالا بردن پا در وضعیت دمر :
روی شکم بخوابید . زانو را راست نگه دارید و پا را از عقب کمی ‌بالا ببرید. این وضعیت را تا سه شماره حفظ کنید، سپس به‌تدریج پا را پایین بیاورید. تمرین را با هر پا پنج بار انجام دهید، به ‌تدریج آن را به سه سری ده‌تایی برسانید و سپس با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید. کلید اصلی تسکین بیشتر دردهای زانو انجام ندادن حرکاتی است که درد را شروع کرده‌‌اند. تکرار این حرکات جرقه شعله‌ور شدن پاسخ‌های شدید درد است. زانوی دردناک را با ملایمت و آرامش درمان کنید.

محققان اعلام کردند تقریبا نیمی از بزرگسالان حداقل در یکی از پاهای خود تا رسیدن به سن ۸۵ سالگی دچار آرتروز می‌شود و البته این ریسک در بین افراد چاق بیش‌تر است. وزن بیش‌تر فشار را بر مفاصل زانو افزایش می‌دهد.
محافظت از زانو در سنین جوانی می‌تواند از بروز مشکلات جدی‌تر مانند آرتروز و مشکلات زانو در سنین بالا پیشگیری کند. هر زمان که شما قدم برمی‌دارید سه برابر وزن خود را به زانوی خود وارد می‌کنید. زمانی که شما می‌دوید فشار وارده به ۵ برابر می‌رسد. زمانی که شما می‌‌پرید شدت فشار ۷ برابر می‌رسد. اگر شما مرتبا در زانوهای خود احساس درد می‌کنید، تغییر شیوه زندگی می‌تواند به عنوان اولین اقدام مورد نظر قرار بگیرد.
کاهش وزن تا ۷۰ درصد و ورزش کردن تا ۳۰ درصد می‌تواند در کاهش دردها موثر باشد.
ورزش‌های با شدت متوسط مانند شنا و دوچرخه سواری نیز بسیار بهتر از دویدن یا شنا کردن می‌تواند در حفاظت از زانوها موثر باشد. تقویت عضلات ران‌ها و کمر در کاهش فشار زیاد روی زانوها موثر است.
اگر شما بیش از دو هفته به طور مداوم احساس زانودرد دارید حتما باید به پزشک مراجعه کنید، چرا که ممکن است مشکلی در زانوی شما وجود داشته باشد که با گذشت زمان امکان حادتر شدن آن وجود دارد.

@kungfu57

BMI

BMI چیست؟ ( Body mass index )

امروزه چاقی به یکی از مسایل روز دنیا تبدیل شده است و آمارها نشان می دهند فقط در آمریکا بیش از ۱۰۰ میلیون نفر به اضافه وزن یا چاقی مبتلا هستند. اضافه وزن و نوع شدید آن که همان چاقی است باعث به خطر افتادن سلامتی افراد و مسایلی نظیر بیماریهای قلبی، دیابت، سرطان، کبد چرب، رفلاکس معده، افسردگی و… می شود. اما چگونه تشخیص دهیم که اضافه وزن داریم؟ تحقیقات زیادی روی موضوع چاقی انجام شده است و محققان فاکتوری به نام شاخص توده بدنی را معرفی کرده اند که به اختصار به آن BMI می گویند.

BMI با اندازه گیری قد و وزن فرد تعیین می شود و از آنجاکه اندازه گیری قد و وزن افراد روشی ساده و ارزان است تعیین BMI روشی ارزان و عمومی است و برای هر فرد بر طبق فرمول زیر می توان عدد BMI را تعیین کرد.

BMI = وزن بر حسب کیلوگرم تقسیم بر ( قد بر حسب متر ) به توان ۲

پس از محاسبه BMI با استفاده از فرمول بالا و مراجعه به جدول زیر که جدول استاندارد BMI می باشد می توانید از وضعیت بدنی خود آگاه شوید. BMI چربی بدن را به طور مستقیم اندازه گیری نمی کند اما می تواند در اکثر افراد با تقریب مطلوبی مقدار چربی بدنشان را مشخص کند.

وضعیت بدنی شما	BMI
کمبود وزن	کمتر از ۱۸/۵
نرمال	۲۴/۹-۱۸/۵
اضافه وزن	۲۹/۹-۲۵
چاق	بیشتر از ۳۰

اشکالات BMI:

BMI برای سه گروه از افراد کارایی ندارد که عبارتند از:

1. ورزشکاران حرفه ای و کسانی که پرورش اندام کار می کنند، زیرا عضله سنگین تر از چربی است و مقدار BMI کمی بیشتر به دست می آید.
2. سالخوردگان و افرادی که عضلات بدنشان را از دست داده اند مقدار BMI برای این افراد عدد کمتری به دست می آید.
3. زنان حامله و زنان شیرده

روش تعیین BMI برای ورزشکاران:

از آنجا که بافت عضله سنگین تر از چربی است مقدار BMI که با فرمول بالا به دست می آید برای ورزشکاران عدد درستی را نشان نمی دهد و باید از روشهای دقیق تری نظیرآنچه در زیر آمده استفاده کرد.

(Skin fold thickness measurement (with calipers)

Underwater weighing

Bioelectrical impedance

(Dual-energy x-ray absorptiometry (DXA)

Computerized tomography

 

دلایل، علایم، پیشگیری و درمان زانو درد

 

زانو درد (Knee Pain) مشکل شایعی بوده که افراد در همه سنین را تحت تاثیر قرار می دهد. درد زانو می تواند ناشی از آسیب دیدگی ها همچون پاره شدن رباط و یا غضروف باشد. بیماری ها و مشکلات همچون ورم مفاصل، نقرس و عفونت نیز می توانند باعث زانو درد شوند. خیلی از انواع زانو درد کم و معمولی با درمان خانگی و مراقبت بهبود می یابند. ورزش درمانی و زانوبند نیز می توانند به بهبود درد زانو کمک نمایند. در بعضی از موارد، ممکن است برای درمان زانو درد نیاز به جراحی باشد.

مکان و شدت درد زانو بسته به علت آن متفاوت بوده و بعضی از اوقات ورم و خشکی زانو، سرخی و داغ شدن آن، ضعف و ناتوانی زانو، صدای تق تق و یا خرد شدن و ناتوانی در صاف کردن کامل زانو نیز با درد همراه باشد. اگر قادر به تحمل وزن خود برروی زانو نیستید، دچار ورم مفصل شده‌اید، نمی توانید کاملا زانوی خود را باز و خم کنید، بدشکلی واضحی در زانوی خود می بینید، بجز درد و سرخی و ورم زانو تب هم دارید و یا زانویتان بی ثبات می باشد، باید به پزشک مراجعه نمایید.

دلایل زانو درد

آسیب دیدگی ها، معمول ترین علت مشکلات و درد زانو می باشند. آسیب های ناگهانی (حاد) به زانو می تواند ناشی از ضربه مستقیم به زانو و یا خم کردن، پیچیدن و یا افتادن برروی زانو باشد. درد، کبودی و یا ورم زانو می تواند شدید بوده و همچنین بیشتر و بیشتر شود. زانو و یا زیر زانو بعد از آسیب ممکن است بی حس، ضعیف، سرد، سوزن سوزن شده و یا به رنگ آبی درآید.

آسیب های حاد و ناگهانی که باعث درد زانو می شود، شامل:

• رگ به رگ شدن، کشیدگی و سایر آسیب ها به رباط و تاندون های متصل کننده کشکگ زانو
• پارگی در بالشتک لاستیکی مفصل زانو (مینیسک)
• پارگی های رباط از قبیل رباط صلیبی قدامی (ACL). آسیب دیدگی رباط جانبی داخلی (MCL) شایع ترین آسیب دیدگی رباط زانو می باشد.
• شکستگی کشکگ زانو، که عموما ناشی از فشار غیرطبیعی برروی زانو از قبیل افتادن، پیچش شدید زانو، نیروی شدید که زانو را خم کند و یا زمانیکه زانو با شدت زیاد با چیزی برخورد می کند.
• دررفتگی زانو که اغلب در دختران سنین 13 تا 18 سال رخ می دهد.
• تکه های از استخوان و بافت های ناشی از شکستگی که در زانو گیر می کند.
• در رفتگی مفصل زانو که عموما آسیبی نادر و در عین حال جدی می باشد.

التهاب هایی که باعث درد زانو می شوند، شامل:

• التهاب بورس‌ها (بورسیت)
• بورسیت جلوی کشککی(شایع‌ترین بورسی که در زانو درگیر می‌شود)
• بورسیت عقب تاندون کشککی
• بورسیت جلوی تاندون کشککی
• بورسیت عضله نیمه غشایی(سمی ممبرانوسوس)
• التهاب تاندون ها(تاندونیت)
• تاندونیت پاتلا(زانوی پرشگران)
• تاندونیت همسترینگ
• تاندونیت پوپلیتئوس
• سینویت زانو

بیماری هایی که باعث زانو درد می شوند، شامل:

• نرمی غضروف کشکک یا کندرومالاسی کشکک
• آرتروز زانو
• کیست بیکر
• کیست منیسک
• منیسک دیسکی شکل
• آرتریت روماتویید زانو
• آرتریت چرکی
• استئوکندریت دیسکان
• تومورها
• اسپوندیلیت آنکیلوزان
• سندرم رایتر
• آرتریت هموفیلیک
• آرتریت نقرسی
• آرتریت سلی
• استئومیلیت
• بیماری ازگود اشلاتر
• بیماری لارسن جانسون

تغییر شکل ها یا دفورمیتی هایی که باعث زانو درد می شوند:

• پای پرانتزی
• پای ضربدری
• عقب زدگی زانو(هیپراکستنشن زانو)
• خم شدن زانو

علل دیگر شامل:

• شلی رباط های اطراف زانو
• تجمع مایع(افیوژن)مفصل زانو
• بیماری عروقی محیطی
• ترومبوز وریدی عمقی(DVT)
• گیرافتادن بالشتک چربی

گاهی درد زانو مربوط به خود زانو نیست و ممکن است از ناحیه دیگری از بدن باشد(مثلا درد ران یا مچ پا).به این نوع از دردها درد ارجاعی(درد ریفرال)می گویند.

 عواملی که خط زانو درد را افزایش می دهد؟

تعدادی از عواملی که خطر زانو درد و مشکلات زانو را افزایش می دهد، شامل:

• وزن اضافی – چاقی و یا اضافه وزن، باعث افزایش فشار برروی مفاصل زانو می شود. همچنین اضافه وزن خطر آرتروز را افزایش می دهد. 
• مشکلات بیومکانیکی – اختلالات ساختاری خاص همچون کوتاه بودن یک پا از پای دیگر، انحراف و یا صافی زانو ها شما را در برابر مشکلات زانو آسیب پذیرتر می نماید.
• فقدان انعطاف پذیری و استحکام زانو – فقدان استحکام و انعطاف پذیری زانو از اصلی ترین دلایل آسیب های زانوی می باشد. ماهیچه های ضعیف و یا خشک با کاهش پشتیبانی از زانو و عدم جذب فشار برروی آن باعث آسیب دیدگی آن می شود.
• ورزش های خاص – بعضی از انواع ورزش ها باعث فشار بیشتر برروی زانوها می شود. اسکی آلپاین و بسکتبال از جمله این ورزش ها می باشد.
• آسیب های قبلی – در صورتیکه قبلا زانوی شما آسیب دیده باشد، احتمال آسیب دیدن دوباره زانویتان بیشتر می باشد.

درمان درد زانو

درمان های درد زانو بسته به علت آن شامل اقدامات کمک های اولیه، استراحت، استفاده از وسایل کمکی و زانوبند، فیزیوتراپی، دارو های مختلف و در بعضی از موارد جراحی می شود. انتخاب درمان بسته به موقعیت، شدت، نوع مشکل و سن شما، وضعیت سلامتیتان و سطح فعالیت شما می باشد. برای درمان های جراحی و دارویی و فیزیوتراپی نیاز به مراجعه به پزشک می باشد، در ادامه درمان های خانگی و اقدامات احتیاطی برای مشکل زانو درد را بیان می نماییم:

برای درمان خانگی زانو دردی که تازه شروع شده است:

• استراحت کرده و از فعالیت هایی که درد شما را بیشتر می کند، اجتناب نمایید.
• از کمپرس یخ استفاده نمایید. ابتدا کمپرس یخ را هرساعت و هربار به مدت 15 دقیقه برروی زانو بگذارید. بعد از روز اول، کمپرس یخ حداقل چهار بار در روز برروی زانویتان بگذارید.
• تا آنجا که می توانید زانویتان را بالا گذاشته، تا ورم آن کاهش یابد.
• از نوارها و باندهای بستن زانو که در بیشتر داروخانه ها و تجهیزات پزشکی فروشی ها موجود است، استفاده نمایید. استفاده از این موارد هم به کاهش ورم کمک کرده و از زانو نیز حمایت می کند.
• برای درد از استامینوفن و برای درد و ورم از ایبوپروفن استفاده نمایید.
• موقع خواب یک بالش زیر زانویتان قرار دهید.

درمان با طب جایگزین یا سنتی

استفاده از طب سوزنی برای کاهش درد زانوی ناشی از آرتروز مفید است. استفاده از گلوکزامین و کوندروتین هم ممکن است برای دردهای ناشی از ورم مفاصل مفید می باشد.

پیشگیری از زانو درد

با آنکه پیشگیری از درد زانو همیشه ممکن نیست، اما توصیه هایی که در ادامه می آیند می توانند مفید باشند:

• اگر شما چاق هستید باید بدنبال کاهش وزن بوده و درصورتیکه وزن متناسبی دارید، سعی به حفظ تناسب اندام خود نمایید.
• همیشه قبل از ورزش گرمش کرده و بعد از آن نرمش نمایید. عضلات چهار سر ران و عضلات قبل از ران را بکشید و تقویت نمایید.
• از دویدن رو به پایین تپه ها اجتناب کرده و بجای دویدن راه بروید.
• بجای دویدن، دوچرخه سواری و شنا نمایید.
• میزان ورزش خود را کاهش دهید.
• اگر چاق هستید، وزن کم کنید. هنگام بالا رفتن و پایین رفتن از پله ها، به ازای هر نیم کیلو وزن اضافه، دو نیم کیلو فشار برروی زانو وارد می شود.
• اگر کف پای شما صاف است، از کف های مخصوص کفش استفاده نمایید.
• از مناسب بودن کفش های دوندگیتان اطمینان حاصل نمایید.

11ماده غذایی ضروری برای ورزشکاران و افزایش آمادگی بدنی

استفاده از دانش تغذیه ورزشی برای افزایش عملکرد ورزشکاران، سرعت ریکاوری و عضله سازی بسیار مهم است و اگر این علم به درستی در کنار فعالیت ورزشی به کار گرفته نشود، می توان گفت فعالیت ورزشی شما بازدهی چشمگیری نخواهد داشت. در این مطلب ۱۱ ماده غذایی را به شما معرفی می کنیم تا بتوانید سریع تر به آمادگی بدنی و هدف ورزشی تان برسید، همچنین دلایل مصرف آن نیز توضیح داده خواهد شد.

 

 

 

- آب چغندر برای استقامت
پژوهش جدیدی نشان می دهد که این یاقوت قرمز رنگ گیاهی، از کافئین و هر چیز دیگری که به عنوان مکمل افزایش انرژی استفاده می شود، تأثیر بیشتری دارد. وقتی پژوهشگران انگلیسی از ورزشکاران مرد خواستند که ۱۶ اونس از آب چغندر یا یک داروی تلقینی را بخورند، آن هایی که آب چغندر را خورده بودند، ۱۶ % بیشتر دوچرخه زدند. تأثیری که دانشمندان معتقدند با هیچ چیز شناخته شده دیگری قابل دست یابی نیست، حتی تمرین! برای افزایش عملکرد، روی یک آب چغندر تازه سرمایه گذاری کنید و آن را تازه و به صورت فصلی تهیه کنید. یا شیشه های آب چغندر آماده را تهیه کنید و آن را به صورت مستقیم یا مخلوطی با آب میوه های دیگر، قبل از تمرین مصرف کنید.

 

-عسل برای پایداری
تحقیقی از دانشگاه ورزش و تغذیه ورزشی ممفیس نشان داد که مصرف عسل قبل از ورزش، سوخت بهینه ای را وارد بدن می کند که برای ورزشکار قند خون و میزان انسولین مناسب را برای زمان طولانی تر فراهم می کند. این شیرین کننده طبیعی هم چنین توان، سرعت و پایداری را در دوچرخه سوارانی که یک مسافت ۴۰ مایلی را به صورت اینتروال های ۱۰ مایلی مسابقه می دادند، بالا برد. برای کیفیت و خالصی بالا، عسل طبیعی خام را توصیه می کنیم. با یک قاشق از آن لذت ببرید، یا آن را به صورت مخلوط در یک بلغور جو میل کنید.

- پروتئین نخود برای به تأخیر انداختن خستگی
پودر پروتئین نخود اخیرا" در جامعه ی تغذیه ورزش سر و صدای زیادی را بوجود آورده است. دلیلش غنی بودن آن از انشعاب های زنجیری آمینو اسیدها است، ترکیب هایی که ثابت شده اند در حین ورزش، خستگی را به تأخیر می اندازند. آرژنین موجود در این پودر ( که از نخود زرد رنگ ساخته شده )، ایمنی بدن را بالا می برد و لیزین نیز جذب کلسیم را بالا برده و از دست دادن آن را کاهش می دهد که موجب حفظ استخوان های قوی می شود. یک گلوله نخود بیش از ۲۵ گرم پروتئین بدون چربی دارد که می تواند با یک ترکیب دیگر مانند شیر بادام، کره بادام زمینی، دارچین و توت های یخ زده خورده شود.

 

 

 
- بلوبری برای کاهش التهاب
برای آزمایش خاصیت ضد التهاب و بازیابی بلوبری، پژوهشگران در دانشگاه ایالت آپالاچیان، از ورزشکارانی که تمرین کرده بودند، استفاده کردند. آن ها برای ۶ هفته، روزانه ۹ اونس بلوبری به علاوه ۱۳ اونس دیگر را ۱ ساعت قبل از یک دویدن با زمان ۲ ساعت و نیم مصرف کردند. نتایج بسیار مؤثر بودند. علاوه بر کاهش التهاب، مصرف کنندگان بلوبری یک افزایش در سلول های کشنده طبیعی تجربه کردند، گلبول های سفیدی که نقشی حیاتی در سیستم ایمنی بدن بازی می کنند. اگر بلوبری تازه در دسترس نیست، از بلوبری های خشک یا یخ زده استفاده کنید و در باشگاه همیشه همراه خود داشته باشید.

-آلبالو برای جنگیدن با درد و بازیابی قدرت
در آزمایشگاه عملکرد انسانی دانشگاه ورمونت، پژوهشگران از مردان خواستند که دو بار در روز برای ۸ روز، یا ۱۲ اونس آب آلبالو بنوشند و یا دارونما مصرف کنند. در چهارمین روز تحقیق، ورزشکاران یک تمرین روتین شدید را تمام کردند. دو هفته بعد، نوشیدنی ها برعکس استفاده شدند و تمرین دوباره تکرار شد. دانشمندان متوجه شدند که آب آلبالو تأثیر مهمی روی کم شدن درد ایفا کرد. به علاوه، از دست دادن قدرت به طور میانگین بین کسانی که دارونما مصرف کردند، ۲۲ % بود در حالیکه مصرف کنندگان آلبالو تنها ۴ % از دست دادن قدرت را تجربه کردند. آلبالوی تازه فقط در اواخر تابستان قابل دسترسی است، اما آلبالو های خشک شده و یخ زده این روزها همیشه پیدا می شوند، مانند آب آلبالو.

- هندوانه برای کاهش درد عضلانی
اخیرا" دانشمندان علوم ورزشی اسپانیایی کشف کردند که وقتی ۱۶ اونس آب هندوانه ۱ ساعت قبل از تمرین مصرف شد، به کم شدن درد عضلانی کمک شایانی کرد. این تأثیر احتمالا" به دلیل سیترولین است، یک ماده طبیعی که در هندوانه وجود دارد و عملکرد دستگاه گردش خون را بهبود و فشار خون را کاهش می دهد. آب هندوانه این روزها همه جا یافت می شود. اگر هندوانه تازه میل می کنید، حتما" بخشی از قسمت سفید آن را هم گاز بزنید. بیشتر سیترولین در قسمت سفید هندوانه است.

 

 

 

- ماهی آزاد برای عضله سازی
اسید های چرب امگا ۳ موجود در ماهی آزاد فواید زیادی دارد، از مقابله در برابر بیماری های قلبی تا دفع دیابت نوع دو. اما پژوهش حیوانی نشان می دهد که می تواند یک تقویت کننده در عضله سازی نیز باشد. در مقایسه با حیواناتی که فقط پنبه دانه و روغن زیتون مصرف کردند، آن هایی که روغن ماهی مصرف کردند، پیشرفتی در رشد عضله از خود نشان دادند. بدن های آن ها از دو برابر مقدار آمینو اسیدها برای تولید بافت های پروتئینی جدید استفاده کرد، مخصوصا" در عضلات اسکلتی. قزل آلای وحشی را چند بار در هفته به وعده ی غذاییتان اضافه کنید. اگر نمی توانید یا غذا های دریایی مصرف نمی کنید، به دنبال منابع مشابه غنی از امگا ۳ باشید.

- انار برای بازیابی قدرت عضله
گفته می شد آنتی اکسیدان های موجود در انار به تقویت حافظه و فعالیت مغز کمک می کنند و حالا پژوهشگران دانشگاه تگزاس گزارش می دهند که آب انار به ریکاوری عضله کمک می کند. پژوهشگران داوطلبانی را به کار گرفتند که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند تا رژیم غذایی نرمالشان را ادامه دهند و دو بار در روز، ۴ اونس از آب انار یا دارونما را به آن اضافه کنند.

هر دو گروه، تمرین های مقاومتی را انجام دادند. آن هایی که آب انار مصرف کرده بودند به طرز قابل توجهی درد و ضعف عضلانی کمتری را تا ۷ روز تجربه کردند. انار یک میوه ی زمستانی است، اما شما می توانید در کل سال انار یخ زده را پیدا کنید. آن را فقط گرم و به بلغور جو یا سالاد فصل اضافه کنید. مقدار کمی از آب آنار ۱۰۰ % خالص نیز گزینه مناسبی است.

 

 

 
- قهوه برای انرژی روز بعد
اخیرا" یک مطالعه در ژورنال فیزیولوژی کاربردی منتشر شد که نشان می دهد، گلیکوژن، شکل ذخیره شده کربوهیدرات در بدن، وقتی که ورزشکاران بعد از یک تمرین فرسایشی هم کربوهیدرات و هم قهوه مصرف می کنند، سریع تر ریکاوری می شوند. در مقایسه با مصرف تنها کربوهیدرات، این ترکیب ۶۶ % گلیکوژن عضله را ۴ ساعت بعد از یک ورزش شدید افزایش داد. این بسیار مهم است زیرا ذخیره بیشتر انرژی در بانک عضلانی تان، باعث می شود تا دفعه ی بعدی که ورزش می کنید، توانایی تان برای تمرین سخت تر و طولانی تر افزایش یابد.

- آب تره برای کاهش آسیب به DNA
یک مطالعه منتشر شده در ژورنال تغذیه بریتانیا نشان داد که آب تره با تأثیرات زیان بار ورزش مقابله می کند. مردان جوان سالم به مدت ۸ هفته روزانه ۳ اونس آب تره مصرف کردند و از آن ها خواسته شد تا در تمرین های تردمیل که شامل دوره های کوتاه شدید تمرینی بود، شرکت کنند. یک گروه تمرینی دیگر این تمرین را بدون مصرف آب تره انجام دادند. کسانی که آب تره مصرف نکرده بودند، اغوای بیشتری در آسیب به DNA را تجربه کردند و مزایای آن تنها بعد از یک دوز مصرف دیده شد.

 

در واقع، آن هایی که برای اولین بار دو ساعت قبل از تمرین آب تره مصرف کردند، نسب به کسانی که برای دو ماه هر روز آب تره مصرف کرده بودند،از مزایای برابری برخوردار بودند. آب تره یک ماده اولیه ی عالی برای سالاد است و مانند اسفناج و کلم پیچ، می توان آن را با نوشیدنی های دیگر مخلوط کرد.

- شکلات تلخ برای محدود کردن استرس ورزش
مطالعات زیادی از مزایای شکلات تلخ صحبت کرده اند و پژوهش جدیدی که در ژورنال اروپایی تغذیه منتشر شده، محافظت تمرینی را به این لیست اضافه کرد. در این مطالعه، از مردان سالم خواسته شد تا ۳/۵ اونس از شکلات تلخ ۷۰ % را ۲ ساعت قبل از یک تمرین ۲ ساعت و نیمه ی دوچرخه مصرف کنند. در مقایسه با یک گروه دیگر، مصرف کنندگان شکلات، آنتی اکسیدان های بیشتری را در خون تجربه کردند و نشانه های استرس تمرینی در آن ها کاهش یافت. از تکه های مربعی شکلات تلخ به صورت روزانه لذت ببرید، یا آن را ذوب و به یک آب میوه، بلغور جو و یا نوشیدنی های دیگر اضافه کنید.

 

30 نکته تغذیه ای در ورزش

1- غذاهای روزانه را حداقل در پنج وعده میل نمائید.
2- غذا را خیلی داغ و یا خیلی سرد میل نکنید.
3- غذا را خوب بجوید تا هضم آن را در معده تسهیل نمائید.
4- از خوردن قسمتهای سوخته غذا پرهیز نمائید.
5- از خوردن چربی ، غذاهای خیلی چرب ، پر روغن و همچنین از خوردن کره زیاد اجتناب نمائید.
6- از غذاهای سرخ شده و کلا" سرخ کردنی پرهیز نمائید.
7- در خوردن شیرینی جات و مواد قندی افراط ننمائید
8- حداقل در سه وعده از وعده های روزانه شما می باید از مواد پروتئینی استفاده شود.
9- از مواد هیدرات کربن دار به میزان کافی می باید در رژیم غذایی گنجانده شود.
10- حجم موادغذایی هر وعده را کنترل نمائید .
11- بدن بطور روزانه نیاز به انواع ویتامین ها دارد و لذا میباید از مواد حاوی ویتامین به میزان کافی استفاده نمود.
12- در طول روز ، هفته و ماه می باید از رژیمهای متنوع و کامل ، همچنین باب میل در صورت هماهنگی با جدول غذایی استفاده شود.
13- مواد غذایی را برای وعده های روزانه در محیط مناسب نگهداری نمائید.
14- هر روز حداقل 10 لیوان آب بنوشید .
15- قبل یا بعد از تمرین و بلافاصله چیزی نخورید (منظور وعده غذایی است)
16- با پرخوری و افراط در استفاده از مواد مختلف خود را دچار سوء تغذیه ننمائید.
17- از مواد غذایی ومکملهای با کیفیت استفاده نمائید.
18- انجام آزمایش ،تست بدنی و همچنین چکاب کلی میتواند کمک خوبی جهت تنظیم رژیم غذایی باشد.
19- مشخص نمودن وضعیت بدن و اندازه گیری مستمر چربی شما را در برنامه ریزی غذایی کمک می کند .
20- هیچگاه برنامه غذایی مطلق و ثابتی را دنبال ننمائید ، سعی کنید رژیم غذایی را متناسب با فعالیت روزانه تنظیم کنید.
21- نوشیدن آب در طول روز به میزان کافی از نکات مهم تغذیه است .
22- رعایت فاصله زمانی قبل و بعد از تمرین ، مهمترین نکته در تغذیه است.
23- فاصله زمانی هر وعده غذا با وعده بعدی متناسب با نوع غذا تعیین می شود و بطور متوسط هر 5/2 الیی ساعت می باشد.
24- در رژیم غذایی بهتر است قبل از تمرین ، بیشتر از مواد کربوهیدرات استفاده نمائید.
25- غذا را با لذت وآرامش میل نمائید تا هضم آن راحت باشد.
26- با میل با پرخوری سر میز غذا مقابله نمائید.
27- تقریبا 2 هفته پس از شروع رژیم غذایی بدن شروع به سوزاندن چربی های اضافی خواهد نمود.
28- رژیم غذایی خود را با دقت ، صبر و استقامت دنبال نمائید.
29- رعایت نکردن حتی یک وعده میتواند بسیاری از زحمات شما را تلف نمائید.
30- چنانچه میتوانید روزانه کمی گریپ فروت و گوجه فرنگی بصورت جدا استفاده نمائید.

 

اقدامات اولیه درمانی در آسیبهای ورزشی شامل مراحل زير است :

 

1- محافظت و پیشگیری از آسیب بیشتر مثلاً با استفاده از وسایل کمک ارتوپدی

2- استراحت که بسته به نوع آسیب از فرم مطلق آن تا استراحت نسبی را شامل می شود.

3- استفاده از یخ سبب کاهش درد،تورم و التهاب می شود.

4- فشار که اگر همراه با یخ استفاده شود سبب محدود شدن تورم خواهد شد.

5- بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده نسبت به سطح قلب سبب تسهیل تخلیه وریدی از ناحیه مربوطه می شود.

6- عمل هاي محافظتي که در مواقع آسیب جزیی و بدون علامت ورزشکار استفاده میشود مثلاً استفاده از بانداژ برای پیچ خوردگی مختصر مچ پا.

استفاده از اصول فوق در چه زمان و توسط چه کسانی صورت می پذیرد؟

روش های بالا در برخورد اولیه با آسیب های حاد اسکلتی-عضلانی بکار می روند.

آشنایی با آنها برای ورزشکار،مربی،پزشک تیم و هر فرد دیگری که مسوول درمان و برخورد ابتدایی با آسیب باشد لازم است.

چه میزان استراحت کافی است؟استراحت نسبی در چه مواقعی تجویز می شود؟

طول مدت استراحت وابسته به شدتِ آسیب است.مشخص است که هر چه شدت آسیب بیشتر باشد،مدت استراحت هم بیشتر خواهد بود.وقتی یک آسیب چندان شدید نباشد،استراحت نسبی توصیه می شود.هدف از استراحت نسبی آن است که فرد ورزشکار علی رغم وجود آسیب بدون علامت باقی بماند،هر چند تا حدودی تحرک خود را حفظ کرده است.

فایده استفاده از یخ در برخورد با آسیبها چیست؟آیا گرما هم موثر واقع میشود؟

یخ سبب کاهش خونریزی،تورم،التهاب،نیازهای متابولیک ناحیه مجروح،درد و نیز اسپاسم عضلانی میشود.اما گرما به نوبه خود دارای فایده نیست و جز در مورد کاهش اسپاسم عضلانی،سبب افزایش موارد نامبرده هم خواهد شد.گاهی توصیه می شود که دوره های متناوب استفاده از گرما و یخ اعمال شود.یعنی عضو را 1 تا 2 دقیقه از یخ استفاده کنند.بر اساس شدت تورم عضو این نسبت قابل تغییر است.هر چه آسیب حادتر باشد،از مدت گرم کردن کاسته خواهد شد.

 

روش صحیح ماساژ دادن با یخ چگونه است؟باید چه مدت زمانی طول بکشد؟آیا روشهای دیگری هم برای استفاده از یخ وجود دارد؟

از نحوه تهیه یخ شروع میکنیم:در یک لیوان یکبار مصرف آب ریخته و میگذاریم یخ بزند.سپس لیوان را از وسط بریده و باقیمانده قالب یخ را برای مدت60 تا90 ثانیه بر روی منطقه ای ثابت از عضو آسیب دیده نگه میداریم تا در ناحیه مربوطه و تا 5/1 سانتی متر در اطراف محل احساس کرختی به شخص دست دهد.حال با توجه به وسعت محدوده ای که بی حس شده و به آرامی یخ را به صورت دایره وار روی پوست ماساژ میدهیم.این ماساژ در آسیبهای با وسعت متوسط،7 دقیقه و در نواحی بزرگ تا10 دقیقه طول خواهد کشید.

غوطه ور کردن عضو،در آب یخ هم موثر است.اما تحمل آن برای مصدوم سخت است به علاوه نمی توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت.به عنوان قانونی کلی،در طی یکساعت میتوان 20 تا30 دقیقه(حداکثر)از یخ استفاده کرد و حداقل 30 دقیقه نیز عضو را به حال خود گذاشت.مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد،باید زمان استفاده از یخ را کاهش داد.

خصوصیت باندهای فشاری چیست؟

این باندها را از دیستال عضو به پروگزیمال می پیچند،به طوری که در هر دور نصف پهنای دور قبلی را بپوشاند.فشار الاستیکی که اعمال میشود سبب کاهش تورم خواهد شد.البته بانداژ نباید آنقدر محکم انجام گیرد که در بازگشت خون وریدی به طرف قلب اختلالی ایجاد کند.در مورد باندهای الاستیک تا توان بالقوه کشش باند کافی خواهد بود.باندهای الاستیک برای آسیبهای حاد اندام تحتانی مناسب نیستند،چون قابلیت محافظت اندکی ایجاد میکنند.

اصول برخورد با ورزشکاری که شدیداً آسیب دیده و حال وخیمی دارد چیست؟

در ابتدا توجه معطوف به مجاری هوایی مصدوم خواهد بود.هر گونه انسداد یا مانعی را باید بر طرف کرد.در هنگام این بررسی ها باید مراقب آسیب ستون فقرات گردنی نیز بود.

در مرحله بعد به نحوه تنفس مصدوم دقت میشود.در صورت نیاز میتوان از تنفس مصنوعی و اکسیژن کمکی استفاده کرد تا تنفس خود بخودی و منظم برقرار شود.اینک نوبت بررسی گردش خون فرد است.نبض شریان کاروتید از لحاظ کیفیت،تعداد و ریتم لمس خواهد شد.در صورت فقدان این نبض یا نبض رادیال باید عملیات احیاء قبلی عروقی آغاز گردد.یا همان مرحله ارزیابی مختصر عصبی که سطح هوشیاری،اندازه و واکنش مردمکها به نور،حرکات چشم و پاسخ های حرکتی مصدوم را شامل میشود.به معنی مشاهده اندامها و سایر قسمتهای بدن است تا از وجود هرگونه خونریزی،شکستگی یا خون مردگی آگاه شویم.

علل اصلی ایجاد صدمات ورزشی چیست؟

عدم آمادگی بدنی،گرم نکردن بدن پیش از شروع فعالیت ورزشی،استفاده از تکنیک های نادرست و نیز ماهیت خود رشته ورزشی از جمله دلایل ایجاد آسیب های ورزشی هستند.

چگونه میتوان از بروز صدمات ورزشی جلوگیری کرد؟

ارتقا دانش و سطح معلومات مربیان و خود ورزشکاران،داشتن سطح آمادگی بدنی مطلوب و گرم کردن بدن به اندازه کافی و قبل از مبادرت به انجام فعالیت می توانند از میزان بروز آسیب های ورزشی بکاهند.

 

 

 

 

 

هفت باور غلط در مورد تناسب اندام

 

باور غلط اول: برای کاهش وزن، شدت ورزش و فعالیت بدنی باید خیلی زیاد باشد تا شما دچار تپش قلب شوید و یا تعریق فراوان داشته باشید.

 

حقیقت امر: هر نوع ورزش و فعالیت بدنی(صرف نظر از شدت آن) اگر به همراه یک برنامه غذایی صحیح باشد، می تواند سوخت و ساز روزانه شما را بالا ببرد. فعالیت های بدنی با شدت متوسط مانند پیاده روی نیز اگر بر یک پایه مداوم و منظم انجام شوند، می توانند به کاهش وزن و کنترل وزن کمک نمایند. تعریق فراوان نیز به معنای انرژی سوخت و ساز بیشتر نیست و می تواند به میزان فعالیت غدد عرق افراد بستگی داشته باشد.

 

 

باور غلط دوم: ورزش باعث افزایش اشتها شده و در عمل از کاهش وزن شما جلوگیری می نماید.

 

حقیقت امر: این امر همیشه مصداق ندارد و در حقیقت بررسی ها نشان داده اند که اشتها پس از برخی ورزش ها حتی قابل کنترل تر می گردد. فعالیت های بدنی با شدت متوسط که برای کمتر از ۱ ساعت به طول انجامند اشتهای شما را می تواند برای مدت ۱ الی ۲ ساعت کاهش دهد. اما فعالیت بدنی با شدت زیاد که برای ۱ ساعت و بیشتر به طول انجامد می تواند به ویژه در افرادی که سابقه ی فعالیت بدنی شدید ندارند، موجب افزایش اشتها گردد.

 

 

باور غلط سوم: بهترین راه برای بهبود سطح تناسب اندام تان، انجام ورزش شدید هر روزه می باشد.

 

حقیقت امر: بیشتر بودن همیشه به معنای بهتر بودن نیست. بدن شما به زمانی برای تجدید قوا در بین جلسات ورزش های سنگین نیاز دارد. اگر به عضلات تان فرصت کافی برای بهبود را ندهید، ممکن است در اثر تمرین بیش از حد به بدن تان آسیب هایی برسانید.

 

ورزش و فعالیت بدنی می تواند سایز و قدرت عضلات را افزایش دهد، در حالی که نداشتن فعالیت بدنی کافی موجب کاهش سایز و قدرت عضلات می گردد

 

 

باور غلط چهارم: تمرین های بدنی شکمی مانند دراز نشست و دیگر حرکات ورزشی مشابه، چربی های اضافه ناحیه شکم شما را آب خواهند کرد.

 

حقیقت امر: کاهش سایز موضعی و یا مصرف چربی صرفا از نواحی منتخبی از بدن، میسر نیست. بسیاری از افراد هستند که به منظور رهایی از چاقی شکمی ساعت ها وقت خود را صرف درازنشست و دیگر ورزش های شکمی مشابه می کنند. چربی بدن نمی تواند در یک ناحیه خاص کاهش یابد. این نوع ورزش های شدید موضعی تنها عضلات زیر چربی را تحت تاثیر قرار می دهد و این عضلات را تقویت می کند؛ ولی مصرف چربی از تمام نقاط بدن به یک میزان است و از یک نقطه خاص کم نمی شود.

 

لذا اگر شما در حال کاهش چربی بدن تان توسط ورزش و عادات غذایی معقول هستید، چربی های اضافه بدن تان به میزانی مساوی از تمام نقاط بدن تان کاهش خواهند یافت نه از یک جای خاص از بدن تان مثل شکم. البته نواحی ای از بدن که چربی بیشتری را ذخیره کرده باشند در انتها کاهش چربی و سایز بیشتری خواهند یافت.

 

 

باور غلط پنجم: اگر شما ورزش کردن را متوقف سازید، عضلات تان تبدیل به چربی خواهند شد.

 

حقیقت امر: عضلات هرگز تبدیل به چربی نخواهند شد. عضله، عضله هست و چربی، چربی؛ این ها در واقع دو بافت متفاوت هستند که عملکردهای متفاوتی دارند. تبدیل ماهیچه به چربی مثل تبدیل چوب به فلز است. حقیقت این است که ورزش و فعالیت بدنی می تواند سایز و قدرت عضلات را افزایش دهد، در حالی که نداشتن فعالیت بدنی کافی موجب کاهش سایز و قدرت عضلات می گردد. وقتی که بدن تان کالری بیشتری را نسبت به کالری دریافتی اش می سوزاند سلول های چربی تحلیل می یابند و کوچک می شوند و زمانی که تجمع چربی به علت بیشتر بودن دریافت کالری از مصرف آن رخ می دهد، سلول های چربی افزایش سایز می یابند. کاهش سایز موضعی و یا مصرف چربی صرفا از نواحی منتخبی از بدن، میسر نیست.

 

 

باور غلط ششم: به موازات افزایش سن و پیر شدن، فواید ورزش و فعالیت بدنی برای بدن از بین می روند.

 

حقیقت امر: سالمندان می توانند از مزایای بسیاری که ورزش و فعالیت بدنی منظم برای بدن به ارمغان می آورد، بهره مند گردند. در حقیقت کیفیت زندگی سالمندان در نتیجه ی فعالیت های بدنی مداوم ارتقای بسیاری می یابد. افزایش انعطاف پذیری، قوی تر شدن ماهیچه ها و استخوان ها(که از فعالیت بدنی و ورزش نشات می گیرند) به تحرک بهتر سالمندان کمک می نمایند. همچنین فعالیت های بدنی منظم قلبی - ریوی در ارتقای قوای قلب و ریه ها موثر است. علاوه بر آن افزایش سطوح فعالیت بدنی به جبران و نیز جلوگیری از کاهش طبیعی متابولیسم بدن در اثر افزایش سن، کمک می نماید.

 

 

باور غلط هفتم: تمرینات ورزشی سنگین نیازمند یک رژیم غذایی پر پروتئین هستند.

 

حقیقت امر: خیر در یک رژیم غذایی مطلوب برای تمرینات ورزشی سنگین نیز کربوهیدرات ها هستند که بخش اعظم رژیم غذایی را تشکیل می دهند. رژیم های غذایی پر پروتئین ممکن است اثرات منفی ای را برای بدن انسان به همراه داشته باشند(از جمله بیماری های کلیوی).

 

دریافت معقولی از پروتئین در یک رژیم غذایی متوازن، برای فعالیت های بدنی سنگین کفایت می کنند. چنان چه ورزشکار هستید بهتر است در مورد یک رژیم غذایی متعادل و دریافت مکفی منابع پروتئینی، با یک متخصص تغذیه مشورت نمایی